Het verhaal van Mohammed

Terechtgekomen in een land waarvan ik niet wist waar het op de kaart ligt. Ik wist op dat moment niet zo goed wat ik moest voelen, verdrietig omdat het land waar ik opgegroeid ben grotendeels verwoest is, of blij om mijn vader te zien die zoveel hoop had dat we hier een betere toekomst zullen hebben. We hadden zoveel doelen in een land waar we de taal niet eens beheersten. We wilden studeren, werken, ondernemen, mensen helpen die nog in nood zijn en veel meer. Ik voelde me erg verdwaald dat ik niet eens mijn simpele gedachten kon uitdrukken, terwijl ik zoveel had te vertellen. 
 
Ik ben Mohammed Suleman, 23 jaar. Ik ben bezig met de thesis voor de master Structural Engineering aan de TU Delft. Ik ben aan het onderzoeken hoe het winnen van mineraalrijke stenen vanuit de oceanen het milieu zo min mogelijk aantast. Daarnaast geef ik wiskunde en natuurkunde les op een middelbare school in Naaldwijk. Hiernaast probeer ik ook om iets terug te geven aan de samenleving. Vanaf februari 2022 mocht ik als voorzitter van Stichting Charity Westland optreden die armen en initiatieven in Nederland en in het buitenland steunt. 
 
Het begon allemaal in mei 2015, toen mijn moeder, mijn twee zusjes en ik door mijn vader ontvangen werden in Schiphol. Mijn vader was 7 maanden eerder in Nederland aangekomen via een boot door de middellandse zee. We verbleven zes maanden in het AZC in Breda. Ik moest destijds wachten tot september, totdat ik naar school mocht. Echter wilde ik beginnen met het opbouwen van mijn toekomst in Nederland en die toekomst moest wachten op een cruciale basisvaardigheid, de Nederlandse taal.

Ik had genoeg geluk om kennis te maken met Dianne Kikstra, Iris ten Bloemendal, Monique van de Kerkhof en de andere vrijwilligers van Welkomsttaal. Dianne heeft mij boeken, toetsen, artikelen en digitale leermiddelen gegeven. Ze hield mijn progressie in de gaten door twee keer per week les aan mij te geven. Daarnaast heeft welkomsttaal af en toe leuke activiteiten geregeld. Aan het einde van de zomervakantie (drie maanden na mijn aankomst) heb ik niveau A2 behaald. Dianne heeft na veel moeite gezorgd dat ik op de ISK die toets mocht maken en ik mocht daarna gelijk doorstromen naar de hoogste niveau die ze hadden. In November 2015 hebben we een huis gekregen in Naaldwijk en moesten voor die reden daarheen verhuizen. Het advies van de ISK in Breda was om weer naar de ISK in Delft te gaan. Dianne heeft mij echter geadviseerd om gelijk naar de middelbare school te gaan en ze had zoveel vertrouwen in me dat ze contact met de middelbare school in Naaldwijk heeft opgenomen, opdat ik gelijk door mag stromen naar de havo/vwo.

De school in Naaldwijk durfde het in de eerste instantie niet aan om mij op de havo toe te laten en de belofte te doen dat ik bij voldoende prestatie door kan stromen naar het vwo. Na zeven of acht telefonische gesprekken met Dianne, hebben ze dat toch gedaan met veel twijfels. Ik mocht na anderhalve maand doorstromen van 3 havo naar 4 vwo. Daarna is het mij gelukt om mijn vwo diploma op tijd te halen en ik geef nu les op diezelfde school. Ik heb gelukkig de steun van Dianne en Welkomstaal gekregen en dat bespaarde mij enorm veel tijd. Ik zou volgens de regels eerst 2 jaar op de ISK moeten zitten en daarna doorstromen naar het mbo en dan het hbo en vervolgens pas naar de universiteit. Veel anderen hebben niet zoveel geluk als ik gehad en die moesten de lange route nemen die uitputtend is. 
 
De taal houdt veel mensen tegen om productief te zijn. Ze worden daardoor langzamerhand depressief en voelen zich machteloos. Welkomsttaal herkent kwaliteiten in mensen en biedt ze de mogelijkheid om weer op hun benen te staan. Ik ben ze zeer dankbaar dat ze mij destijds een hart in de riem hebben gestoken in de tijd wanneer ik dat het meest nodig had. Ze hebben mij niet alleen de weg laten zien, maar ook hebben ze de weg belicht en betegeld voor mij dat ik gemakkelijk doorheen kan.