Jaren geleden werd Josje Mars gegrepen door het Welkomsttaalvirus. Op uitnodiging van een vriendin bezocht ze een avond waarop de vrijwilligers met een voorstelling werden bedankt voor hun inzet. ,,Wat een leuke dynamische club”, dacht ze.
Het duurde nog even voordat zij zich aanmeldde als taalcoach. ,,Ik was mantelzorger voor mijn moeder en dat vergde tijd en aandacht. Ze was dik in de negentig.” Bovendien had ze bij haar vervroegde pensioen gehoord dat je het eerste jaar moet afwachten omdat er vanzelf wat op je pad komt. In het voorjaar van 2023 voelde Josje ruimte en tijd. ,,Op naar Welkomsttaal.”
Flexibel
Josje leerde dat flexibel zijn een voorwaarde is als taalcoach. ,,Het liefst werk ik met een vaste groep met een gevorderd niveau. Maar dat lukt niet altijd. Prima, als het nodig is.”
Het vroeg wat tijd om de methode van de Delftse school goed in de vingers te krijgen. Natuurlijk had ze zich wel ingelezen, maar je moet er toch mee werken voordat je de opzet goed begrijpt, vindt ze. ,,Het accent op spreken is goed. En je leert te zien wat de cursisten nodig hebben. Soms is dat ook wat grammatica of schrijven.”
Frans
Josje is pas na haar veertigste het onderwijs ingegaan. ,,Ik was daarvoor secretaresse bij de Verenigde Naties, woonde in het buitenland. Na een echtscheiding besloot ze Frans te gaan studeren bij Fontys. Dat was een ontdekking. ,,Ik vond het geweldig om met leerlingen te werken. Om samen, ook als ze geen zin hadden, ze erdoor te krijgen.”
De Bredase heeft een druk leven naast dit wekelijkse ‘uitstapje’, dat ze aangrijpt om na de les koffie te drinken met vriendinnen die ook coach zijn. Ze is vaak in het filmhuis en op de golfbaan te vinden.
Enthousiast
Waarom vindt ze het werk als taalcoach verder zo leuk? Daar heeft Josje wel een antwoord klaar. ,,Het levert een gevoel op van zingeving. Je ziet dat cursisten enthousiast zijn, dat ze leren en dat het hen wat oplevert.”
Daarbij vindt ze het goed om uit haar ‘bubbel’ te komen. ,,Ik heb het goed, woon in een veilige omgeving. Bij Welkomsttaal ontmoet ik mensen met een heel andere achtergrond, met een andere cultuur, een ander geloof. Verder zijn we hetzelfde. Aan tafel ben je samen mens, Pas als je mensen ontmoet, laat je vooroordelen vallen, voor zover je ze al had. Je ervaart de rijkdom aan culturen.”