Sinds ruim een maand is er een opvallende verschijning tussen de cursisten van Welkomsttaal. De 60-jarige Tetsuya Hongyo (roepnaam Tetsu) bewijst dat je niet groot hoeft te zijn, om groots te zijn. De altijd lachende Japanner wil Nederlands leren en heeft een bijzonder missie. Goede energie doorgeven.
Met zijn gele shirt en opschrift ‘Een prettige man uit Japan’ heeft Tetsu zijn eerste doel al bereikt. Een glimlach. Dat is pas het begin voor de man die zich beroepsmatig bezig hield met micro-organismen in fermentatieprocessen, maar vroegtijdig met pensioen is gegaan.
Hobby
Tetsu is vier maanden in Nederland. Sinds een maand bij Welkomsttaal. Hij kent Nederland van zijn jaarlijkse bezoek aan een bedrijf in Gouda, waar hij cursussen volgde. ,,Ik vond Nederland een prachtig land, met vriendelijke mensen. Van de taallessen geniet ik. Heel anders dan toen ik Engels leerde in de VS waar ik vier jaar heb gewoond en gestudeerd. Mijn werk was mijn hobby, maar in Nederland vond ik het nog leuker”, lacht hij.
Dit jaar besloot Tetsu na 30 jaar te stoppen met zijn werk en tien jaar in Nederland te gaan wonen. ,,Ik wilde avontuur. Iedereen was verbaasd. Mijn vrouw wilde niet mee omdat ik hier geen stabiel inkomen zou hebben. Kinderen hebben we niet. We besloten te gaan scheiden, maar zijn nog steeds bevriend en bellen bijna dagelijks.” Geld is geen probleem, zegt Tetsu en hij lijkt het te menen, hoewel hij pas over vijf jaar pensioen krijgt uit Japan.
Voetmassages
In zijn groepje cursisten is een gesprek voeren in het Nederlands nog niet mogelijk. Ze zijn allen pas net begonnen bij Welkomsttaal. Sommigen spreken ook geen Engels. Tetsu weet wat hij wil: Zo snel mogelijk Nederlands leren. Dan kan hij praten met de ouderen in Prinsenbeek bij wie hij als vrijwilliger voetmassages verzorgt. En met andere mensen natuurlijk. ,,Maar ook veel lachen. Want lachen is positieve energie.”
Hij lacht dan ook volop. Tijdens de lessen, na de lessen, eigenlijk altijd. Wat hij mist is het vermogen om Nederlands te praten. ,,Hoe vaker ik contact heb met mensen, hoe meer ik me realiseer hoe belangrijk de taal is. Nederlands kunnen spreken zal er ook voor zorgen dat ik meer contact maak. Daarom krijg ik veel energie van de lessen bij Welkomsttaal.”
Happy
Een bijnaam voor Tetsu zou Happy kunnen zijn. Dat is wat hij uitstraalt en ook wil overbrengen. ,,Ook al ben je bedroefd of zitten dingen tegen, met lachen verandert je gemoed”, is een van zijn wijsheden. Tetsu zegt dat zijn tijd in Gouda hem op het idee heeft gebracht dankbaarheid te tonen aan Nederlandse mensen door vrijwilligerswerk te gaan doen.
Het meest in het oog springende vrijwilligerswerk is de voetmassage die hij op maandagmiddag twee uur lang verzorgt in woonzorgcentrum Hagedonk in Prinsenbeek. ,,Elke keer twee of drie ouderen. Toen ik na mijn studie uit de VS terugkwam in Japan,
heb ik een cursus voetmassage gedaan. Een paar jaar geleden volgde ik nog een studie van twee jaar.”
Veel mensen zullen niet meteen aan voetmassage denken als ze zich willen ontspannen. Maar Tetsu heeft andere ervaringen. ,, Ouderen vinden aanraking fijn, want velen missen dat. Ze worden er vrolijk van. Ik denk dat ik via massage onzichtbare energie vanuit het universum doorgeef. De mensen willen graag praten, daarom wil ik de taal ook leren. Nu vertaalt een vrouw die handmassage en nagels doet soms voor me.”
Maar Tetsu doet meer. ,,Als ik rommel op straat zie liggen dan ruim ik dat op. Ik help soms op een boerderij voor verstandelijk gehandicapten. En ik heb net een maaltijd gekookt in het gemeenschapscentrum. Mensen willen me dan geld geven, maar dat wil ik niet.”
Pompoen
Door vrijwilligerswerk te doen realiseert Tetsu zich nog meer dat de Nederlandse taal van groot belang is. ,,Ik praat nu Engels. Straks kan ik met iedereen praten.” Hij vindt de lessen bij Welkomsttaal ontspannen, hoewel de taal moeilijk is. Hij heeft ook al een favoriet woord: ,,Pompoen. Als je dat herhaalt, word je vrolijk. Ik heb er plezier in, hoewel een taal leren best veel werk is. Normaal lees ik 1 boek per dag. Nu nog maar 1 boek per drie dagen.”
Tetsu wil tien jaar in Nederland blijven, tot zijn 70ste. Dan moet hij wel een inkomen krijgen, om belasting te kunnen betalen. ,,Ik heb weinig geld nodig. Misschien kan ik ook voetmassage geven tegen een vergoeding. Of ik ga mensen weer leren van bijvoorbeeld kaki zelf azijn te maken, zoals vroeger. En les geven in lachyoga.”
Dat niet iedereen hem begrijpt, vindt Tetsu niet erg. Hij heeft zijn eigen focus: ,,Als anderen gelukkig zijn, of ik kan daarbij helpen, dan ben ik ook gelukkig.”
