Van spierkracht naar spreekkracht: 

Met plezier naar Welkomsttaal

Nadat Gemma Mechelinck zeven jaar geleden stopte met haar werk heeft ze eerst van haar vrije tijd genoten. Het pensioen was een mooi ankerpunt. Na een jaar wilde ze weer iets betekenen voor de medemens en kwam Welkomsttaal op haar pad. ,,Ik ga er elke keer met plezier naartoe.” 

De van oorsprong Zeeuws-Vlaamse woont sinds haar studie fysiotherapie in Breda. Eerst was ze in dienst bij een revalidatiecentrum. ,,Daarna ben ik in de wijk Tuinzigt een eigen fysiopraktijk begonnen, gericht op kinderen. Dat ben ik altijd blijven doen, tot ik mijn praktijk heb verkocht. Ik was 66 en dat vond ik een mooie leeftijd om mijn werk los te laten. Tot de laatste dag heb ik met veel plezier gewerkt.” Na een jaar van ‘feest’, kon er wel weer wat bij in de agenda. 

NT2

De kinderfysiotherapeute heeft altijd al veel met taal opgehad. ,,Lezen, schrijven, liedjes maken, gedichten en grappige teksten voor een feest.” Via een vriendin kwam ze al in aanraking met lesgeven op NT2-niveau. Ze mocht af en toe invallen en de lessen verzorgen. ,,Mijn man is jobcoach. Voor zijn bedrijf heb ik ook huiswerkondersteuning gegeven.” 

Gemma vindt dat ze veel van wat ze in haar werk geleerd heeft kan toepassen bij het coachen. ,,Kinderen benader je met een open houding. Veel lachen, bewegen, gekke bekken trekken, fysiek uitbeelden wat je bedoelt, mensen op hun gemak stellen en helpen met uitdrukken wat ze willen zeggen. Precies dat allemaal gebruik ik ook bij het coachen.” 

Alle niveaugroepen zijn haar even lief. Wel vindt ze het leuk als ze een tijd een vast groepje heeft, hoewel dat ook altijd verandert omdat de een wat sneller leert, in andere omstandigheden verkeert, een heel andere taal spreekt of beter studeert dan de ander. ,,Je leert cursisten kennen, waar ze wonen, hun eetgewoonten, over hun land, naar welke winkels ze gaan enzovoort. 

Zinnetjes maken

Kennis over een cursist kun je gebruiken om hem of haar zinnetjes te laten maken. ,,Dat is belangrijk. Vaak weet je wel wat ze bedoelen, maar is het geen Nederlands. En om onze taal te leren zijn ze bij Welkomsttaal.” 

Ze vertelt over een jongen uit Polen in haar groep die bijvoorbeeld vertelt over Poolse maaltijden en over een andere cursist die kranten bezorgt. Dat gebruikt ze als ingangen om gesprekken te voeren en informatie uit te wisselen. Over het sjouwen met zware tassen, vroeg opstaan. Gemma geeft nu les uit het blauwe boek en heeft ook wel eens les gegeven aan cursisten die bijna helemaal aan het begin stonden. 

Piano

Ook hobby’s zijn onderwerp van gesprek. Zelf fietst ze graag, gaat ze naar concerten, musea en trekt ze op met vrienden. ,,Ik speel ook piano. Voor mezelf hoor. Maar ik heb nog steeds les. En er is bij Welkomsttaal een leuk vriendinnenclubje gegroeid.” 

Gemma waardeert de activiteiten die vanuit Welkomsttaal georganiseerd worden voor de coaches en de cursisten. ,,De fietstocht vond ik erg leuk. Je spreekt dan ook coaches uit andere groepen. En het is goed bij Welkomsttaal, want veel coaches blijven het jarenlang doen. Ik ben het ook zeker nog niet moe.”